Kl. 0745 var i i bussen for å dra på tur til basen der Danish Air Force har si Fighter Wing, nemleg den militære flyplassen i Skydstrup. Turen i buss tok ca. 45 min.
På veg til basen fekk vi vite at dei planlagde flygingane med F-16 var avlyste grunna tordenvær over plassen. Dette var jo litt skuffande for oss. Dei har mange reglar også i den militære luftfarten. Mange av reglane kjem av erfaring med tidlegare uhell. Som ein sa til oss, mange av reglane er skrivne i blod. Dei har reglar for kor stor crosswindkomponent dei kan lande i (til øvingsflyging). Det var dette som var overskride på morgonen i dag. Dei har og m.a. ein regel om at dei ikkje flyr øvingsflyging om det blåser meir enn 40 knop. Dette er fordi at ein pilot som må skyte seg ut i fallskjerm vil slå seg i hjel når han lander i slik vind.
Vi begynte opphalde med å besøke kontrolltårnet på flyplassen. Der fekk vi omvinsing og forklaring på kva dei holdt på med. Det var veldig interessant å være der, og vi gjekk rundt og snakka og lærte masse av dei 5 som jobbar der. Blandt anna fekk eg for første gong i mitt liv sjå korleis ein precision aproch radar virker.
Etter dette fekk vi vite at været var blitt betre, og at det ville komme to danske F-16 og lande.
Dei hadde vore i Italia. Før dei kom inn for landing var vi på besøk på vedlikehaldsavdelinga på basen. Det er der bilda er teke frå. Det var faktisk ein stor opplevelse å gå fritt rundt og sjå på og ta på den F-16 som var der inne. Eg fekk og sitte i cockpit!!!!
Bilda er litt rotete lasta inn, og eg har ikkje kommentert så mykje, men nyt synet.
Over her ser vi rett inn i jetmotoren. Det er heilt utruleg, men piloten sit egentlig i fronten av ein rakett. Når flyet er fullasta med fuel, har det 7000 liter i tankane. Dette tilsvarer litt over 5 tonn. Da er det ikkje mykje igjen, når du har motoren (som ligg 2 meter inne i hullet du ser) og så 5 tonn drivstoff. Da er det i praksis kun kanona og cockpit igjen. Kan du ha ein betre jobb enn å fly ein slik?
Og som du se er ikkje eksosrøyret så veldig lite.
Då vi kom tilbake til tårnet fekk vi med oss både landingar og take-offs med F-16.
Det var ei oppleving å sjå (og ikkje minst høyre) to F-16 som først fløy i formasjon lavt forbi tårnet, for så å sjå korleis dei gjer innflyging for landing når dei flyr i formasjon. Kan eg klare å forklare dette for dykk? Eg prøver, og så kan de heller hoppe over dette avsnittet om det vert vanskeleg eller kjedeleg.
Eit F-16 som kjem inn for landing i god sikt (Visuelle Meteorologiske Forhold) passer eit punt før flyplassen som heiter IP (Intial point?). Dette ligg før flyplassen og 45 grader ut frå denne. Etter dette punktet flyr dei skrått inn mot flystripa og kjem midt over denne. Når dei har kryssa flystripa flyr dei til venstre og tilbake igjen mot innflyginsområdet. Når dei då er lengst ute, og har svinga 360 grader, er dei laina opp på finalen. Og kan lande rett fram. Det kule her er når dei flyr 4 fly i lag, då brekker først det første flyet av tidleg over rullebana, så det andre1/4 del inne på rullebana, så det 3. flyet 2/4 deler inna på rullebana, og så det 4. flet 3/4 deler inne på rullebana. Når dei då kjem tilbake for å lande, er det 4 fly fint på linje. På denne måten kan dei lande 4 fly på eit minutt.
Og så må eg bare innrømme det. Eg oppdaga allerede når eg var på Royal Air Force base i London at eg har ein spesiell fasinasjon for hjul og hjulbrønnar på fly. Eg syns det er fantastisk fasinerande og kikke inn under av ein eller annan grunn.
