Ferdig med prøveeksamenane

Så var alle prøveeksamenar overstått. Og godt er det.

Aircraften i dag gjekk ganske bra. Eg hadde, feil på 2 av dei 4 spørsmåla som gjekk på flykjenning (ikkje uventa at eg fekk feil på dette). Vi fekk 2 ark med 6 bilder av fly på kvart, og ulike spørsmål i tilknytning til det. Det er ikkje lett å ha 6 bilder med fly, der 3 av dei ser veldig like ut, og så skal du peike ut den som er Piper P34 Sceneca (eller noko slikt). Det er heller ikkje lett å sjå kven av dei som har en TAS (Sann fart gjennom lufta) på 200 knop eller meir.

Og så hadde eg feil på eit spørsmål der eg tenkte litt feil på "decrease" og "increase."

Helga gjekk stort sett med til å lese til denne prøve. Men i går "tok vi av" og gjekk på den nye Indiana Jones-filmen. Det var mykje arktig der, men da det dukka opp UFO osv da blei det vel i meste laget. Men det var godt å være ute og tenke på noko anna enn lesing.

I morgon skal dei 5 som strauk på Navigasjon ta prøven om att. Det blir veldig spennande for dei, og oss. Eg skal og ta prøven, då alle fekk tilbod om å ta den som ei øving. Så då skal eg lese litt på det i kveld.

I går hadde eg aktivert "skype me" funsjonen på Skype. Då er det slik at alle som søker deg opp kan ta kontakt. Det var utruleg koseleg at Martin tok kontakt med meg medan eg satt og studerte på rommet mitt. Han var heime, og vi prata på (ei dessverre dårleg linje) ganske lenge. Skype er bra, og dei som laster det ned skal få snakke med meg (og sjå meg live på pcen sin;-))
Også Wethusewife26 tok kontakt, men ho sperra eg ute, då eg ikkje kjente igjen kroppen på bildet (det var ganske sikkert ingen i slekta eller vennegjengen;-))

I dag vart det trening på trimrommet igjen. Eg må innrømme det er lenge sidan sist, så det er ikkje rett å seie at det har blitt ein tradisjon å trene slik. Men intensjonen er det fortsatt. Eg burde vel heller ha gått ein lang tur, men det har regna skikkeleg i heile dag (for første gang sidan 20 april). Så det blei innetrening.

I helga var det ein del av oss som fekk heimlengsel. Det kan merkast på flokken, når ein viss prosent av oss ikkje har det heilt bra. Ein del er faktisk flinke å fortelle om korleis ein har det. Eg håper alle har nokon å snakke med, om det skulle trengast, men eg er ikkje sikker om det er slik. Eg drog på meg heimlengsel ca kl. 2300 i går. Då tasta eg litt med Jorunn, før eg la meg.

Endelig helg

Så var 3 av 4 prøveeksamener overstått og det har gått bara på alle. Vi har jobba steinhardt med Equipmentfaget dei siste dagane, og så opplever dei fleste at det er veldig enkelt, og mykje enklare enn oppgåver og berekningar vi har gjort tidlegare. Litt rar følelse, å være litt skuffa over dette, men veldig godt å bestå:-)

Allerede i går bestemte eg meg for at eg ikkje skulle lese denne fredagskvelden. Eg er sliten og trur det er lurt å ta ein pause i kveld, slik at eg kan ha krefter til å lese på Aircraft i helga. Alle har vel tenkt som meg i dag, så vi fant ut at vi skal dra til Flensburg og slappe av. Så om ikkje lenge set vi oss i bilane og dreg dit. Eg skal kjøpe T-skjorter. Eg har litt få med meg, og mange av dei eg har med meg har blitt litt trange i tørketrommelen (trur eg).

Ellers blir vel bilane fylt opp av drikkevarer. Kanskje eg skal kjøpe meg eit brett med brusboksar?

Alle helst burde eg kjøpe meg ein svart plastsekk. I det fine takvinduet mitt er det ei veldig lys rullegardin. Den slepper inn mykje lys kl. 0500 om morgonen. Det har ført til at eg våkner da, og ligger urolig fram til 0615. Eg trur det har med lyset å gjere, at eg våkner så tidleg.

Eg kunne egentlig mest tenke meg å dra på stranda nå (med solkrem) og slappe av. Men eg hiver meg med til Flensburg, for å være litt sosial med gjengen. Sol har vi hatt omtrent kvar dag her nede, så sjansen for strandlivv byr seg nok igjen.

Neste helg skal eg i alle fall på stranda. Då er vi ferdige med eksamen, og eg får besøk av mine to gode venner Tore og Glenn. Det skal bli kjekt å treffe dei igjen, og det skal bli godt å slappe av.
Gutta skal bo her på skolehjemmet, så det blir lite boutgifter på dei. Eg har sagt til dei at det blir strandliv, og så har eg tenkt å ta dei med på eit par andre ting også. Det skal være ein kro på andre sida av øya, som skal ha veldig god mat.

Du lurer kanskje på kvifor eg ikkje reiser heim neste helg? Grunnen er at det skjer så mykje den helga (både kona og ungene er visst opptatt) og at dei også får besøk. Så eg og Jorunn fant ut at den helga kommer til å gå veldig greit utan meg. I staden dreg eg heller heim den 13-15 juni.

Så var første prøveeksamen over

Og det var ei selsom oppleving. Vi har jo egentlig hatt roen på denne prøva, då læraren har klart å gjere slik at alle har meint at navigasjon var det vanskelegaste og kjekkaste. Men i dag kom sjokket. Av 48 oppgåver var 2 slike som vi aldri har lært, 3 oppgåver gjekk på 1-60 regelen og to gjekk på å finne drift fra True Heading, 2 som gjekk på vindkorreksjon, og samtidig var det (etter vår meining) ei oppgåve der fasitien var feil.

Det som skjer med så mange like oppgåver, er jo at om du ikkje kan ei av dei, så kan du ikkje dei andre heller. Av 13 studentar, var det 5 som strøyk. Det er jo alt for mykje. Var det noko feil med oppgåvene eller er det noko feil med undervisninga?

I morgon skal vi ha dette faget heile dagen, og gå gjennom oppgåvene. Vi er veldig spente på om læraren tek sjølvkritikk på oppgåvene.

Eg fekk 10 feil (80%) rett. Det er eg ikkje nøgd med. Om vi trekk frå oppgåvene som var feil og vanskelege, ser det jo betre ut, men eg kan ikkje seie at eg fekk roen av å være så på grensa.

Gjennomsnittleg feilprosent på gruppa var 75%. Det er 11,5 av 48 svar feil. Det vil faktisk seie at vi som gruppe hadde eit gjennomsnitt på akkurat ståkarakter. Det kan jo ikkje ein lærar være nøgd med?

På torsdag har vi prøveeksamen i Human perfomace and limitations, og på fredag er det Equipment. Equipment vert nok det vanskelegaste for meg (og for mangen fleire).

Ellers prøver eg å finne sommarhus til familien min her i Danmark. Vi skal være i lag her fra 27. juli-4. august. Det er ikkje så lett å ordne, men skal oppsøke nokre utlånsfirma i helga, trur eg.

Eg kan faktisk anbefale denne delen av Danmark som sommarferieplass. Det er mange nydelege strende, rolege omgjevnadar, kort veg til Tyskaland og ein del severdigheter. Det tar bare 4 timar fra Hirtshals til hit. Det er eit lite land.

Som sagt: Skikkeleg gira

Så var 17. mai 2008 over, og eg kjem ikkje til å huske den som 17. mai. Eg har hatt ein flott og nødvendig lesedag i dag, og er stolt av meg sjølv pga det. 17. mai har eg ikkje feira, og eg har heller ikkje angra på at eg har prioritert som eg har gjort.

Grunnen til at eg er her er helt og holdent for å bli AFIS. Eg har vore ganske flinkt til å halde fokus på dette, og eg er sikker på at nokon av mine medstudentar meiner at eg er med på for lite gøy. I sin godhet klarer dei nok heilt sikker å finne ein unnskyldning for det, nemleg min høge alder;-) Eg vil nok ikkje legge all skuld for mi manglande deltaking i utelivet på alderen min. Då mitt store fokus på kvifor eg er her, er skulegangen. Difor har eg og god samvittighet for at eg ikkje feira 17. mai. Fokus....

Men: Eg er veldig glad for at det vart ei fin 17. mai for familien min i Florø. Det gleder meg veldig. Dei hadde fint ver, alt gjekk ganske bra på morgonen (påkledning og det å komme seg tidsnok ut av huset) og dei hadde ein fin dag med min svigermor og gode venner. Då er eg lykkeleg:-)

Eg har vore her i 4 veker nå, og føler eg har vore her lenge. Det er ikkje det at tida går seint, for det gjer ho ikkje. Det er bare det at det har skjedd så mykje og det har vore så mykje å fokusere på. One to go, four left.

Nå er eg skikkeleg gira

Nå står eg skikkeleg på altså. Leste til kl. 2200 i dag, saman med Tor Arne. Vi har gått gjennom eit oppgåvesett i Navigasjon og dei 131 (?) oppgåvene i Aircraft. Vi er ganske gira, då det er "innstillingsprøve" i Navigasjon på mandag kl. 0800.

I går fekk vi eit sett med oppgåver (se over) av nav-læraren som skulle være ganske eksamenslike (for at vi skulle sjå kva vi gjekk til). I dag fekk vi vite at det han hadde sendt oss var innstillingsprøven;-) Litt synd at sjefsintruktøren merka det, for nå har han laga ny prøve til oss. Men på ein måte var det kanskje bra og. Hadde vi alle fått 100% rett på innstillingsprøven, ville nok eksamen blitt ekstra vanskeleg. Eg tok testen uten hjelpemidler i dag, og hadde kun 4 feil av 42 spørsmål:-)

Ellers er det ganske få normenn på huset i kveld. Grunnen er at det er Beachparty på stranda. Og det skulle være mykje gratis drikke der! Så da får ein heller feste så mykje ein kan. Dei var nå heilt einige om at om dei gjekk heim kl. 0200 i natt, så skulle dei være klar for lesing i morgon igjen. Det er dessverre ikkje argument som eg evt. kunne brukt.

I går spelte vi beachvolley fra 1900-2030. Det var veldig gøy. Vi var 8 nordmenn og 3 fra flyskulen som ligg ved sidan av vår skule (ei svensk jente og to gutar frå Færøyene). Det er litt gøy med beachvolley, spesielt når ein kan få ein eller fleire av sine motspelarar til verkeleg å strekke seg i sanda:) Det vart litt spytting av sand på meg og.....

Ellers begynner det å spre seg ei sterk missnøye med husets kjøkken. Vi spiser jo i ei kantine med mykje mat. Likeve er det mange av oss som begynner å bli litt misfornøgd med maten. Eg klager ikkje så mykje, men som ein sa: "Eg trur nordlendingane må være vandt til veldig god mat" Det som eg nok vil klage på er servicen der nede. Det er jo faktisk slik nå, at ein nesten ikkje tør å spørre etter noko. I dag var det noko som gjerne ville ha smør til brødet som vart servert til maten. Det kunne dei ikkje få, då det ikkje vart servert smør til "aftens." Slik service er dessverre kritikkverdig.

I morgon er det 17. mai og det vert sjølvsagt lesing. Men eg har og to andre planar. Eg skal gå meg ein lang tur for å lufte vetet. Eg har ikkje trimma på veldig lenge (volleyballen vart egentlig ikkje trim). Det andre eg skal gjere er å oppsøke campingplassane i område for å sjå om eg kan bestille ei fin hytte til familien i august. Då skal dei være her den første studieveka mi etter ferien.

Ellers synest eg nok at det er litt vanskeleg å halde kontakt med min venner og familie når eg her her. Familien i Florø går greit, men det er verre med venner og familie andre stader. Er er jo å få tak i på telefon (det koster jo litt) eller på skype (som hordvik2). Det er bare å ta kontakt.

Eg ønsker alle ei fin 17. mai i gamlelandet:-)

Manglande bilder, men......

Eg må jo berre beklage når linkane eg hadde til ATR maskina som rolla ikkje virker lenger. Dvs. linkane virker, men flyspottaren som tok bilda har av ein eller annan grunn tatt dei ut. Har han blitt kjøpt og betalt?

For å trøste kan eg komme med følgande avsløring:
Det var adm.dir i Cimber Air som fløy maskina og ved sin side hadde han flygesjefen. Og: det var andre gong dei gjorde rollen den dagen!

Grunnen til at eg veit dette? Broren til adm.dir og medeigar i Cimber Air er vår forelesar i Human Performance and limitations:-)

(det var nok litt human error inne i bilde når nokon valgte å rolle flyet heilt rundt;-))

Flytur i dag, og 131 oppgåver å gjere

I dag blei det ein fin dag. Vi hadde først 6 timar med aircraft. Timane var gode, da vår lærar har blitt langt friere etter at han fekk lov å begynne å undervise oss på dansk. Språkkunnskaper er viktig, og må aldri meir undervurderast!

Det kjekkaste var likevel at han tok oss med opp i sitt fly for å sjå og kjenne på kreftene. Det var riktig sjov og vi koste oss dei 15-20 minutta flyturen varte. Ikkje minst var det utruleg artig å sjå dei som aldri hadde flydd i småfly før. Dei stråla og smilte frå øyre til øyre. Og mange proklamerte at dei ville ta flysertifikat når dei kom til Norge;-)

Her er min medpassarsjer i baksetet.

Flyet var eit Piper P28A 161, altså samme sort som det eg flyr i Førde, men litt mindre.

Han ville selle meg flyet for Dkr 200 000,- Eg kunne egentlig tenke meg det, om eg hadde hatt pengane, men såg samtidig at flyet er så pass mykje mindre (f.eks. ang bagasjeplass) enn det eg er vand med, at det nok ikkje dekker mitt egentlige behov (som eg egentlig ikkje har.....).

Her er nokre bilder:

Og Danmark er fortsatt paddeflatt. Men så ser ein jo også mykjeEllers fekk vi med oss 131 oppgåver vi kunne gjere til neste gong. Det var egentlig veldig bra, slik at vi får øvd oss på eksamensoppgåver. Så i kveld har eg testa meg sjølv. Er ikkje ferdig enda, men har tenkt å fullføre utan bruk av boka første gong. Så får eg oppsøke min venn Tor Arne for å gå gjennom dei med han. Vi lærer mykje av kvarandre.

I morgon er det duka for beachvolleyball kamp kl. 1900. Eg har tenkt å stille, og ta meg skikkeleg ut. Rekner med å imponere ungstutane like mykje der, som eg gjorde på basketbana;)

Verdenssensasjon ved skulen vår

Kanskje nokon har fått det med seg. På fredag skjedde det ein verdenssensasjon her ved skulen vår (dessverre etter at eg var dradd til Norge). Eit ATR fly fra det lokale flyselskapet (Cimber Air) tok ein Barrol roll rett over flyplassen. Eit ATR fly er den samme typen som DAT flyr på Florø. Eit passasjerfly!!! Ein Barrol roll er når du skrur flyet 360 rundt lengdeaksen på flyet. Ein sidelengs loop.

Tilfeldigvis var det en som tok bilder av det hele, som også det danske luftfartstilsyn har fått se, ellers var det nok ingen i verden som ville trodd det. Og som du sikkert får følelsen av på bildene, så var det ikkje langt over flystripa.

Det er masse "fuzz" i danske- og andre media, om dette. Da dette ikkje er normalt og heller ikkje lov (seier dei som har greie på det). Trykk gjerne her for å se bildene
Og for å bekrefte det skikkeleg, så kan du lese om det i Nettavisen her.

Prøveeksamen på mandag

Så nærmer det seg ubønnhørleg tid for prøveeksamen. Det er slik at vi må bestå prøveeksamen for å få lov til å gå opp til eksamen. Eksamen er 29 og 30 mai. På mandag er det prøveeksamen i det skumlaste faget. Navigasjon er det faget der vi på en måte har den beste læraren, men som vi på en måte gruer oss mest til å ha eksamen i (dei fleste av oss).

Grunnen er nok at vi trur det er vanskelegare enn det er. Filosofien til læraren har nemleg vore å gi oss meir enn vi treng, for at vi skal kunne forstå betre det vi treng å forstå. Difor har vi holdt på med å løyse oppgåver som vi ikkje får på eksamen, og som det heller ikkje står noko om i boka! Eg har vore litt skeptisk til filosofien, men det kan godt være at den får meg til å bestå..... (sjølv om det skal bli vanskeleg å bevise om det var filosofien til læraren som var grunnen til at besto).

I alle fall gjekk alvoret kraftig opp for oss i dag. Folk skippa treningsøkter fordi dei måtte lese;-) Fra kl. 2000 til 2200 satt heile klassen i lag og hjalp kvarandre med oppgåver. Koseleg og ikkje minst svært nyttig.

Eg bestemte meg og for så skippe treningsøkta i dag. For eg måtte sove middag. Eg la med nedpå kl. 1730 og sov til 1815! Det gjorde utruleg godt. Så nå er eg supervåken, sjølv om eg egentlig burde lalle;-)

Ellers har jo eg fått det store ansvaret for bensinkortet vårt. Vi fylte opp bilane før helga, men kortet virka ikkje. Så eg måtte legge ut 1200 danske kroner. Ganske kjedeleg, i grunnen. Eg skulle så faxe kopi av kvitteringen til AVINOR for å få pengane igjen. Det har dessverre vist seg å være umogleg å finne ein fax her som vil sende noko til min arbeidsgjevar. Så i dag måtte orginalen sendast på gamlemåten. Og då tek det desto lengre tid før eg får pengane tilbake på kontoen. Håper AVINOR klarer å rekne om fra danske til norske penger.....

I morgon er det Aircraft igjen. Det gleder eg meg nesten til. På ettermiddagen skal vi ut å fly i småfly med Aircraft læraren. Han flyr omtrent samme fly som meg. Vi skal opp i luften for å kjenne på korleis eit fly virker, og korleis ulike krefter virker på flyet. Eg veit litt om det, så eg skal bruke tida til å lære meg korleis ein flyr og prater på radioen her i Sønderborg.

Ellers føler eg på meg at eg har komt inn i rytmen igjen med å stå opp tidleg for å lese. Eg klarte det i dag (sjølv om eg etter ein halvtimes lesing fra 0715-0745 måtte legge meg nedpå igjen for å sove litt til). Men eg prøver igjen i morgon.

Eg har "bete i korset" og gjort det til ein vane å kjøpe vatn. Som sagt før, smaker vatnet her i Sønderborg dårleg. Og eg merker at for å få nok vatn i kroppen, så må eg rett og slett ha vatn som smaker godt.

Det blei ikkje betre andre gong

Så har eg hatt meg ei flott helg med familien og deler av slekta. Eg har vore i konfirmasjon til mi niese og fadderbarn, Ingrid Marie. Ho var forresten ein flott konfirmant, og det var ein flott fest for henne.

Akkurat nå kjenner eg dessverre mest på vemodet av å ha forlatt familien igjen. Første gongen eg gjorde det (då eg drog ned hit første gong) vart vemodet litt vegd opp av spenninga ved å oppleve noko nytt. Denne gongen visste eg kva eg gjekk til, og vemodet vart ikkje vegd opp av nokon ting.

Også Hans Martin var heime med familien sin denne helga. Eg møtte han på Gardermoen. Han hadde same erfaring som meg. Det var enda hardare denne gongen.

Det eine er at eg sjølv visste at det er lenge til neste gong eg skal treffe dei. Men denne gongen følte eg at også ungane visste meir kva det dreide seg om. Eg trur dei har erfart litt meir kva det vil seie at eg er vekke. Så også dei to eldste, i tillegg til Jorunn og eg, var nok i den situasjonen i dag, at vi ikkje klarte å lure oss sjølv med at vekene går fort osv.

Eg har denne helga blitt enda meir klar over at eg må stå på med lesinga her i Danmark. Eg kan ikkje være med på dette kjøre mot familien, og så ikkje klare å bestå. Det er rett og slett ikkje eit alternativ å komme tomhendt heim.

Nå legg eg meg tidleg, for å kunne begynne tidleg i morgon. No more seine kveldar på denne karen (håper eg.)

Ellers er eg godt fornøgd med onkel Ole og min si opptreden for konfirmanten. Det var kjekt å spele gitar igjen, og det var kjekt å gjere noko morsomt og kreativt i lag. Kanskje eg får tak i videoopptaket av det, slik at eg kan legge det ut her?

Årets første bad i sjøen:-)

I dag fekk vi fri tidleg fordi læraren ikkje hadde fleire PowerPoint lysbilder å vise oss. Og han hadde sagt det han ville si. Så kl. 1315 var vi på stranda. Denne gongen utstyrt med solbriller, handkle, badetøy og fotoapparat. Men ikkje solkrem;-)

Eg slappa godt av i den NYDELIGE sanden, i den NYDELIGE sola i det VINDSTILLE Sønderborg- og sovna nesten.

Krf-arane var først uti sjøen, og etter mykje om og menn heiv nordlendingane seg uti og (dei meinte det kunne være litt kaldt så tidleg i mai).

Det vart ein nydeleg dag på stranda. Men her på rommet er det ikkje så nydeleg, nå. Eg er totalt solbrendt på kroppen. Eg har langsgåande solskille på magen. Det vil seie eg er solbrendt på dei delane av flesket som når nærmast sola, men krittkvit på sidene/ribbeina. Kun i ansiktet klarte eg å unngå solbrenthet, fordi eg la meg ned med ei t-skjorte over ansiktet.

Eg var ein av dei første som gjekk opp igjen. Når eg så møtte dei andre til middag kl. 1700, var dei fleste av dei også veldig røde og fine i huden. Det er nok ein del som kjem til å sove oppå dyna i natt.

Ellers har ein av oss, som den første, fått besøk av kjæresten i dag. Det er stor misunning blandt mange. Men vi unner han besøket.

I morgon drar eg heim til Norge. Eg skal i kofirmasjon til mitt dåpsbarn og niese, Ingrid Marie, i Volda. Det skal bli veldig kjekt å møte Jorunn og ungane igjen, og svigermor sjølvsagt;-) Vi skal nok stå på på lørdag for å få alt klart til konfirmasjonen (Jorunn er der og hjelper til allerede), men det skal eg gjere med glede.

Men først skal eg kruse i 207-en i ca 2 timar til Billund (Legoland) der eg skal ta flyet fra. Det gleder eg meg vanvittig til. Då skal eg nyte einsemda. Og så skal eg be kapteinen som skal fly oss frå Oslo til Volda på mine knær om å få sitte i cocpit.

Tenker på mange

I lange periodar lever eg i eit vakum her i Danmark. Eg står opp, spiser frokost, går på skule, trener litt e.l og leser meir. Men eg kjem av og til ut av bobla, heldigvis. Ikkje minst er tanken på og kontakten med familien ein god peikepinn på at verden er større enn rommet mitt.

I dag begynte eg og å tenke på at eg sakna litt sladder i fra Florø. Det var litt rart, egentlig. For sladder er egentlig ikkje mi greie (trur eg sjølv;-)). Etter kvart som eg tenkte litt kom eg fram til at eg ikkje savner sladder, men at eg, når eg kjem ut av bobla, tenker på mange i Florø (også utanom familien min). Akkurat når fekk eg ei bølge over meg der eg tenkte på vaksenleiarane på TS (korleis har dei det, korleis var det på konserten, korleis var det på TS-avslutninga, vart dei takka skikkeleg på avslutninga), og ikkje minst tenker eg på dei unge vaksenleiarane som kanskje har fått seg jobb eller studieplass ein annan stad når eg kjem tilbake.

Og så kom eg til å tenke på at russane i TS kjem til å være borte vekk når eg kjem tilbake, og dei som flyttar vekk for å gå på internatskule vil heller ikkje være der. Det vart faktisk litt trist å ikkje få seie hadet til dei på skikkeleg vis. Eg har jo fulgt dei sidan dei var konfirmantar.

Og så er det det nye styret i TS, som har vore i gong sidan årsmøtet, men som eg ikkje har vore på møte med. Det blir spanande å sjå korleis det vert til hausten.

Og så skal vi jo sende 4 stykker på Ten Sing seminar i sommar. Har dei fått nok info? Føler dei at dei veit korleis dei skal komme seg dit? Korleis skal eg få ordna dette frå Danmark?

Det er litt rart når ein av ulike årsaker plutselig er tilbake på jorda og begynner å bekymre seg. Men det er litt godt og. Så føler eg at eg lever.

I dag var det forresten ein heilt fantastisk fin deg. Mine bleike legger, og til og med lår, har fått sol på seg i dag. Det var 22 grader i skyggen i dag. Så når eg kom heim, tok eg rett og slett på meg shorts!!! Middagen vart og tilbragt ute i hagen. For ein luksus.

Men det var egentlig fortent. Navigasjonslæraren tok nesten knekken på meg i sin iver etter å lære oss noko. Det er bare godt meint, og eg trur det virker på lang sikt, men når vi kjørte heimover var det ikkje mykje liv i bilen. Alle var slitne.

I morgon er det Aircraft.

Graturlerer med dagen, Johan.

Lillebroren min, Johan, har forresten bursdag i dag. Gratulerer med dagen:-) Han blir 36 år. Og så fortalte han meg at han nå har hatt 36 hopp med paraglideren!! Han går nemlig på kurs. Modig gjort å sveve rundt blandt fuglane, utan å ha ein motor som kan dra seg opp igjen om det skulle være nødvendig.

Så blei det endelig gjort. Eg kom meg på treningsrommet her. Har jo egentlig tenkt det heil tida at eg skulle begynne å trene. I dag var vi ein gjeng som bestemte oss for å begynne å trene. Skulle sett korleis vi såg ut. Det var var mye vilje og lite styrke;-)

Nå måtte eg bare skynde meg å skrive, før melkesyra overtar overkroppen og armane, og eg ikkje klarer å løfte dei lenger. Eg spent på om eg klare å komme meg opp av senga i morgon.

I dag har vi hatt ein trasig dag på skulen. Eg trur dagens lærar må være Danmarks best betalte PowerPoint-oppleser. Undervisninga består stort sett av at han leser opp PowerPointene som Eurokontroll har laga. Det som er viktig leser han opp/gjetar to ganger. Ikkje så lett å halde motivasjonen oppe nå.

Så nå set eg meg ned for å lese stoffet sjølv, så får vi sjå.

På beachen

I dag var ein skikkeleg dagen derpå for gjengen. Vi var ute i går, og det blei seint. Det er for så vidt ikkje så galt å være seint ute, men det var bare måten det vart gjort på. Eg og 2 andre skulle gå heim i lag. Normalt er det bare 10 minutt å gå. Men når klokka er 2 på natta, så fungerte tydeligvis ikkje vitale organ (?) i kroppen vår. Vi gjekk oss ikkje akkurat vill, men vi gjekk feil. V gjekk 5 km (har målt med bil i dag) for å komme oss heim, i staden for å bruke dei 10 minutta vi normalt bruker. Du skulle hørt oss når vi kom til McDonalds, og skjøna kor vi var. Då var vi lite stolte av oss sjølv.

Vi var heime kl. 0250, altså til og med seinare enn ein del av dei som gjekk heim seinare enn oss. Men 30 minutt før dei som kom sist heim.

Utelivet i Sønderborg var rolig og koselig. Vi var på Zanzibar (!) og hørte på mykje 80-talsmusikk.

Det er altså dagen derpå i dag, og stilt blandt studentane. Nokre av oss er nettopp komt heim fra stranda sør på Als. Det er ei veldig-veldig fin strand, men nydelig sand. Vi vassa litt og vi slappa av i sanden. Ordentlig rekreasjon!

Mine medelevar

Eg tenkte dåkke skulle få sjå nokre bilder av mine medelevar. Eg skal ikkje gå ut med namn og sivilstand på dei, i alle fall ikkje nå, men eg tenkte dåkke kunne nå få sjå dei. Eg vil heller ikkje begynne å karakterisere dei, slik eg gjorde med lærarane våre.

Men generelt kan ein seie at dei er som ei god ku- viss du bruker litt tid på å sjå dei inn i augene, så skjønar du at det foregår noko der inne;-)

God undervisning?

Vi har jo ikkje mange faga i Modul 1, som vi nå er i. Det er navigasjon, Human factors, Equipment og Aircraft. 4 fag er ikkje mykje, og 4 ulike forelesarar å forholde seg til er heller ikkje mykje. Uansett så har vi, som alle andre, begynt å diskutere kvaliteten på forelesarane og forelesingane. I begynnelsen var vi nok ganske enige, men nå er vi ikkje det lenger. I alle fall er ikkje eg enige med alle dei andre;-)

Vi har ein foreleser som er ekstremt faglig sterk og veldig glad i faget sitt. Problemet er at han ikkje er så flink å lære i frå seg. I tillegg så har han nok ein litt underleg framtoning til tider, og var dårleg budd (eller usikker?) på første undervisningsdag. Han har og valgt å undervise på dansk, noko som gjer det unødvendig vanskeleg, syns vi. Mitt bilde av han er prega av at han fekk ein dårleg start, og at han snakker dansk til oss. Likevel har eg begynt å like han som lærar, fordi han tok seg godt inn på dag 2. Han hadde med effektar til oss, som gjorde at vi kunne erfare noko av det han hadde lært oss.

Ein foreleser underviser i eit fag som han meiner vi alle har masse erfaringar i. Han gjentek og gjentek at ingen ting av dette er nytt for oss, fordi vi har opplevd det sjølv. Han karakteriseres av at han har mange gode og relevante historier fra luftfarten. Mitt bilde av han er at han nok er god i faget sitt, men han virker og ganske uforberedt (føler eg har gjennomskua han litt). Han relaterer mykje av stoffet til piloter (som han og underviser i dette faget), dette gjer at eg mistenker han for å spille gamle plater om igjen. Historiane har og ein tendens til å gjenta seg litt, og ikkje minst poenga. I dette faget har vi 60 spørsmål på eksamen, på 1,5 timar. Til nå har han ikkje klart/prøvd å få oss til å forstå kva som er viktig i faget, og kva vi må bite oss merke i/kva som er relevant. Då hjelper det ikkje med mange gode historier fra luftfarten.

Den tredje læraren er heilt nerd på faget(seier han sjølv), sjølv om det er eit anna yrke han har. Han er og veldig kunnskapsrik, og er ein god pedagog på mange områder. Mitt bilde av han er prega av at han har godt humør og god humor, men han loader etter mi meining alt for mykje på oss i timane. Han har ein filosofi om at han skal lære oss meir enn det som er naudsynt. Dette er på mange måtar ein god tanke, men blir og frustrerande fordi vi ikkje får vite før etter eksempla og undervisninga, kva vi "ikkje treng å huske" til eksamen.

Den siste læraren har vi ikkje hatt så mykje enda, kun ein dag. Han er ein hyggeleg kar, men la opp undervisninga på ein lite pedagogisk måte. Mitt bilde av han er farga av at han omtrent ikkje kom med noko anna til oss enn det powerpointen viste på veggen. Og det er henta rett ut frå boka! I tillegg så ville han ikkje forklare oss noko vi spurte om, fordi han ville gjere det seinare.

Det blir spanande å sjå om dei utviklar seg eller forandrar seg med tida. Og ikkje minst om mi oppfatning av dei endrar seg. Og ikkje minst blir det spanande om vi sit igjen med ei føling av at dei gjorde det rette for å førebu oss til eksamen.