Kjem eg til å savne dette?

Så er AFIS utdanninga fullført, og det gjenstår bare 3 månader On Job Training i Florø (og kurset i Bergen). I dag hadde vi dei to siste eksamenane og vi hadde Dimmisjonsfest med utdeling av vitnemål. Det var ein avmålt gjeng som fekk vitnemålet i dag. Det var nok ein del følelsar i sving, for oss alle, men det var ikkje så lett å få dei fram. Så utdelinga vart ein roleg og avbalansert sesanse. For min egen del er det som om det ikkje har gått opp for meg enda at alt dette er over.

Det var utruleg fint å få vitnemålet, skulebevist og radiosertifikatet. Eg er stolt over det eg har fått til her nede!

Bjørn Magnar spurte i går om vi ikkje kom til å savne dette. Eg må innrømmet at eg svarte nei. Eg har nok sagt for meg sjølv at eg ikkje kjem til å savne noko eller nokon, men at eg kjem til å tenke veldig på korleis det går med dei andre, korleis dei har det osv. Men ikkje savne. Til det har denne perioden vore for mykje "ikkje mitt liv".

Eg har omtrent sidan eg begynte her i Danmark prøvd å finne ut kva følelsar eg har hatt for dette opphaldet. Det har ikkje vore lett å forklare når folk har spurt, men eg føler nå at medan eg har vore her nede, så har det virkelige livet mitt vore sett på "vent". Eg valgte sjølv å sette det på vent. Eg valgte sjølv å hoppa ut av mitt virkelige liv den 19. april 2008, var innom det i sommerferien, og skal snart tilbake til det. Det vart min måte å innvestere passeleg emosjonelt i denne perioden. Det måtte bli slik for ikkje å gå på akkord med meg sjølv og dei heime. Dette er det nærmaste eg kjem ei god beskriving.

Og så kan eg seie med handa på hjarte, at det livet som eg då hadde fom den 19. april og til i morgon, det var bra det og. Det var kjekke medstudentar som var morsomme, så snille, så flinke. Medstudentar som såg om ein hadde ein dårleg dag, som tok kontakt og lufta meg om eg trengte det. Det var medstudentar som gjorde meg blid bare ved å være i samme rom som meg. Det var medstudentar som av og til kunne få meg veldig frustret, men aldri lenge om gangen. For like plutseleg fekk dei meg til å stråle innvendig. Vi har gjort mykje i lag, og eg har fått lov å ikkje vere med på ting, når det har passa meg best slik.

Det er heilt utruleg at i eit miljø der vi og konkurrerer innbyrdes, så har det ikkje vore noko stor klikkdanning, utfrysing eller mobbing. Det har sjølvsagt blitt spøka med mykje og med mange, men det sammhaldet som har vore i gruppa vil eg seie er unikt. Vi har støtta kvarandre og hjulpe kvarandre så godt som bare det. Ingen i gruppa har nokon gong "trakka meg ned."

Faga har vore veldig interressante. Eg har hatt interressante ting å lære kvar dag, meiner eg å huske. Sjølv om nokre dagar gjekk saktare enn andre, har det vore ei fin oppleving å studere fag som virkeleg har interessert meg.

Og så har vi hatt utruleg flinke og kjekke folk på skulen. Skuleleiinga har gjort kva dei kunne for oss og meire til, og dei fleste instruktørane har vore veldig, veldig dyktige. Og alle av dei har virkelig gjort kva dei kunne for at vi skulle lære.

Så eg er og takknemleg for denne perioden, for det har vore mykje bra, og eg har lært mykje om meg sjølv.

Men altså: livet mitt har vore ein annan plass. Vennene mine har vore ein annan plass. Familien min har vore ein annan plass. Eg gler meg til å ta del i Jorunn og ungane sitt liv igjen. Og eg får klare signaler om at dei gler seg dei og. I går kl. 1913) fekk eg denne meldinga av Jorunn: "Du har mykje å sjå fram til når foreldrelivet startar igjen. Sidan middag har eg handla knebeskyttar og fotballsko, vore på bokhandel med Mari, foreldremøte i handballen, (sett) litt fotballkamp og litt handballtrening. No skal eg berre legge Johanne, rydde middagen, vaske draktar til kamp i morgon, hente Mari og gå på trening sjølv før det blir kveld"

Ingen bør være aleinemor til 3 barn for lenge

Eg føler meg veldig heldig! For eg skal heim når vi er ferdig i Bergen. Dei andre skal ha sin praksis på stader som gjer at dei ikkje kan bu heime. Men eg er overbevist om at alle kjem til å takle det å ein god måte.

I kveld går vi ut og spiser middag. I morgon drar vi til Norge. Eg er heldig og skal heim i helga.

Nest siste SIM og eksamen

I dag har det vore ein innhaldsrik dag, på ein måte. Det begynte med at vi hadde eksamen i SYNOP, METAR OG MET-report kl. 0800-0930. Ikke særlig lang altså, men intens nok. Det var 6 kodeskjema å fylle ut. På synop var det snakk om observasjonar kl. 0000, 0300, 0600, 0900 og 1200. Vær, vind, skyhøgde, type skyer, vindstyrke, trykk m.m. skulle kodes om og plasseres på rett plass.

Kl. 1200 begynte vi med nest siste økt i simulatoren. For dei fleste var det jo siste økt, men eg og nokre til har siste økt i morgon. Eg hadde i dag simulatortid kl. 1700-1800. Det er nemleg slik at vi har "vore på jobb" sidan kl. 0700 egentlig. Og fulgt ein heil dag med fly. Tilsammen har eg altså hatt 75 fly å ta meg av sidan første simulatorøkt. I morgon vert det vel 10-15 til, sidan vi har gått kraftig opp i antall fly pr time. Eg har serva alt fra små Cessna 152 skulefly til flere F16 som har fløyet over flyplassen i formasjon. 80-90 fly på ein dag er jo langt over det eg vil oppleve som vanleg AFIS. At det i tillegg har vore fleire MAYDAY, fly som har gått ned i kornåkrar rundt om kring, lavt oljetrykk, fleire fly som har snudd pga dårleg vær, fly som har kansellert IFR-flygeplan og fly som har gått over frå VFR til IFR har gjort at det har vore ein innhaldsrik "dag" får eg seie.

I morgon er det simulator fra kl. 0800-1200 og så er det tilbake på rommet for å lese til dei to siste eksmenane som vi skal ha på torsdag.

På torsdag skal det og være dimmefest på skulen. Vi og instruktørane er inviterte dit på lunch. Skal vel få eit vitnemål el. den dagen. På tordagskvelden lurer nokon av oss på om vi skal ut og spise for feire. Det kan bli vanskeleg å få alle med da 2 går på slankekur og fleire har vore så mangen ganger på den plassen vi ønsker å dra, at dei kanskje ikkje gidd meir. Så det vert kanskje ein liten gjeng som drar.

På fredag skal vi være på flyplassen kl. 1045 for å møte ordføraren i byen. Der skal og lokalavisa komme for å ta bilde av oss (med ordføraren og dei fine SAC jakkene våre). Flyplassen sjefen har lova oss sjampanje.

Kl. 1220 går flyet til København og vidare til heimlandet.

Ellers er nå den store snakkissen kven som har begynt å pakke og kva ein har pakka. Mange er livredde for ikkje å få med seg alt, og fleire har gått til innkjøp av ny koffert eller bag. Eg er heldig som har vore heime med dei fleste bøkene tidlegare. Dei som har invistert i bordvifte, overmadrass kjølebagar og gitar m.m. vil nok kanskje ha større utfordring enn meg ang. pakking.

Eg og fått kjøp gåve til kone og unger, så nå kan eg egentlig dra heim når det måtte være;-)

På søndag vert det fårikål i Breivikvegen 6. Det skal bli fint.

Snart på tide med evaluering

Det nærmar seg slutten vettdu. Og det er på tide med evaluering. Eg vart utfodra av gruppa til å skrive evaluering av opphaldet her. Egentlig ikkje berre av opphaldet men av alt som har skjedd sidan vi vart tekne opp på utdanninga. Eg skreiv evalueringa i forrige veke, og har fått Hans Martin til å være konsulent. Så i dag vart ho sendt ut til alle kollegene her for at dei skulle få sjå på og komme med forslag til endringar el.

Eg skreiv faktisk 7 sider! Men det var kanskje litt store bokstavar og mange kapitler/overskrifter, så kanskje det ikkje vart for gale likevel?

Vi skal samlast på torsdag kveld for å gå gjennom evalueringa i lag før vi sender henne. Skal bli kjekt med eit lite møte igjen. Nesten som å være kateket.....

Ellers så er vi godt inn i ein ny fase ang. simulatoren. Vi er ferdige med dei spesielle tinga som mayday, radiofailer og andre sjeldne ting. Nå går vi over i ein fase der vi berre får meir og meir trafikk og dermed meir og meir å tenke på. I dag fekk eg karakteren "mektig" munnleg av Jens Kristian (innleigd instrktør). Han er veldig flink å vise følelsar;-) Så når han klapper i hendene, jubler med hendene/løfter dei over hovudet eller roper ut "mektig" har ein grunn til å være nøgd. Når andre instruktører roper, trenger det ikkje nødvendigvis være positivt.

Ellers er eg i ferd med å bruke opp markeringstusj nr.8. Det har blitt mykje markering i studiet (er faktisk veldig nøgd med studietekikken min nå, tok meg bare å bli 37 år før den satt). Men nå er det ekstra ille. Bøkene vi bruker nå er permar med oppkopierte ark. Det er som å beise eit nytt hus kvar gong eg set ein strek. Suger tusj som berre det. Eg har kun gul, rosa og lilla tusj igjen. Satsar på at det skal halde. Har kun 2 dagar igjen med undervisning før eksamen.

Fra og med neste veke får nordmennene her nede spesielle spisetider til middag. Vi skal spise på eit eige rom kl. 1730 i staden for 1715. Saman med 15 tyskere.

Undervisning på ein søndag

I dag har vi hatt undervisning. Og ikkje den mest nyttige undervisinga eg har vore borte i heller. Vi har lært om Met-report i dag. Og eg kan ikkje i min villaste fantasi forstå når eg skal bruke det i min komande jobb. I alle fall ikkje før vi får ATIS på kortbanenettet. Vi har fått beskjed om at det skal komme, men det er ikkje komt enda. Og når det kjem så må vi jo lære det på nytt.

Eg må berre seie det. Vi har lært mykje unyttig dei siste vekene. Viss ein legg godviljen til, kan ein seie at SYNOP og Met-report gjer oss til betre værobservatørar. Det seier i alle fall skulen og AVINOR. Men eg kjøper ikkje den. Det einaste eg kan sjå at vi har fått ut av det, i observatørøyemed, er at vi har vore 3 fleire gonger ute og sett på været enn kva vi ville ha gjort om vi ikkje hadde det. 3 ekstra gonger ute for å sjå på været, gjer oss ikkje til veldig mykje betre værobservatørar.

Det verste er at vi må lære oss grenseverdiar og måtar å skrive på som ikkje vert brukt i Norge i det heile. Og så må vi lære oss kodar som AFIS ikkje bruker i Norge. Vi har jo opplevd i mange av faga at vi lærar Danske reglar eller ICAO reglar som ikkje brukast i Norge. Det har vore heilt greit, fordi det berre er ein liten del av faget. Men når det gjeld SYNOP er HEILE faget irrelevant, og store deler av Met-observatørfaget er irrelevent. FRUSTRERANDE på slutten av eit langt opphald i Danmark. Det hjelper ikkje akkurat på at vi nå er virkelig lei av å være her.

Vi går nok inn i ein periode nå der enkelte av oss tåler mindre av enkelte andre, rett og slett fordi vi er slitne og leie. Jada....

Men enkelte av oss hadde ein koseleg fredagskveld forran norsk TV 2, og også ein koseleg kveld på laurdag.

Eg er og komt i gong med treninga igjen etter å ha vore sjuk og "sjuk" i 12 dagar.

Simulator og SYNOP

Ja nå er det sikkert mange rundt om kring i den store verden som lurer på kvifor eg ikkje har skrive blogg på lenge. Er eg død? Er eg opptatt? Er eg lat? Er eg deprimert og umotivert?


Å ha anna kvar dag med Simulator og annan kvar dag med SYNOP er ingen spøk. Den første veka var eg heilt utstlitt når eg kom heim. For nokon kan det kanskje virke litt rart, sidan eg har blitt vant med å gå på skule. Men det vi helt på med no er noko heilt anna enn tidlegare.


Grovt sett kan vi seie at dagane på skulen har blitt i gjennomsnitt 2 timar lenger. Vi begynner stort sett kl. 0800 og skal være ferdig kl. 1615. Heldigvis har vi fått korta ned på friminutt slik at vi klarer å dra heim ca kl. 1500. Men egentlig er det ikkje så enkelt. Saken er at SIM-dagane og SYNOP dagane er svært ulike.

SIM-dagane består av

- ei økt (1 time) i sjølve tårnsimulatoren, deg eg blir drilla på fraseologi, stripføring, oversikt over fly i lufta og på bakken, kva ein gjer i ulike naudsituasjonar m.m.

- ei økt er eg er Adjacent. Det vil seie at vi sit på ein pc og er både Ålborg app, NOTAM kontor, Lufthamn vakt m.m.

-2-4 økter som fly (alt etter kor lang dagen vår er).

Desse dagane kan vere frå 4-7 økter lange.


SYNOP dagane går frå kl. 0800-1500 med vanleg teoriundervisning. Det er egentlig ikkje berre SYNOP vi skal lære her. Vi skal og lære METAR, SPECI, MET-REPORT OG SPECIAL.

Dette faget, som egentlig heter Meteorologisk observasjon, er faktisk det største faget vi har på utdanninga. Nesten bra at det kom på slutten. Også denne læraren vår er ein av dei beste i Danmark på dette området. Ein pensjoner og svært hyggeleg meteorolog fra København.


Dagane i Simulatoren er faktisk ganske krevande. Når eg sit i simmen så må eg jo helst gjere det betre enn sist gong, og eg bør jo halde den standarden dei forventar av meg. Det fører til at eg tenker mykje på både fraseologi og stripføring dag og natt. Natt til mandag, som var sist eg hadde sim, vakna eg tre gonger på natta av at eg vart kalla opp av fly på radioen. Det kom til og med 4 F16 som ville gjennomfly sona mi!!!! Dei flyr ganske fort så dei må få rask trafikkinformasjon. Så det var ei hektisk natt. Heldigvis klarte eg alle tre gongen å tenke at "det skal vel ikkje vere nødvendig å kalle meg opp når eg søv", så eg valgte å ikkje svare på "anropet". Men den siste gongen sat eg faktisk på sengekanten og vurderte seriøst å svare på oppkallet. Å halde på på denne måten gir dårleg søvnkvalitet. Må slutte med det.


Ellers så har gjengen her begynt å planlegge avslutninga her. Det har blitt brukt store ord og store armbevegelsar når dei ser for seg korleis siste natta her skal bli. Dei pleier å vise igjen i bybildet når dei er på byen, så også sikkert denne gongen. Sist var det dansing på alt som kunne likne på bord;)


Det går ikkje ann å beskrive med ord korleis eg gleder meg til å bli ferdig her i Danmark. Så difor vil eg teikne litt:






























TULLA!!!







Det skal bli så ufattelig godt. Men eg forstår og Jorunn veldig godt når ho seier at det at eg skal til Bergen ikkje vil utgjøre nokon forskjell for henne. Så lenge eg ikkje er i Florø, så vert det jo likegyldig for henne kor eg er.

3x3 hurra for ei fantastisk kone som virkelig har stått på for at eg skal få ta denne utdanninga.